۲۸ بهمن

درمان عدم تحمل صدا

درمان عدم تحمل صدا

عدم تحمل صدا از جمله بیماری های گوش است که در اثر مشکلی که در مسیر مرکزی شنوایی رخ می دهد، ایجاد می شود، در این مقاله قصد داریم به درمان عدم تحمل صدا بپردازیم.

افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند، تحمل صداهای نه چندان بلند را ندارند و صداهایی را که باعث آزار دیگر نیست برای آن ها غیر قابل تحمل است.

گاهی شدت این بیماری به قدری افزایش پیدا می کند که فرد نمی تواند فعالیت های روزمره خود را انجام دهد و منزوی و افسرده می شود.

 

درمان-عدم-تحمل-صدا

 

دلایل بروز بیماری عدم تحمل صدا چیست؟

این بیماری شایع نبود و به ندرت در یک نفر از پنجاه هزار نفر رخ می دهد، علت حساس شدن گوش به صدا به شرح ذیل می باشد:

  • برخورد ضربه به سر
  • آسیب سیستم شنوایی بر اثر دارو یا مواد شیمیایی
  • بیماری لایم ، تی- ساکس
  • مشکلات مفصل گیجگاهی و فکی
  • سردردهای میگرنی
  • وابستگی به مصرف داروی دیازپام
  • سندرم خستگی مزمن

نحوه تشخیص و درمان عدم تحمل صدا چگونه می باشد؟

  • کسانی مه مبتلا به بیماری هیپرآکوسیس شده اند بهتر است برای درمان به بهترین متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنند.
  • پس از مراجعه به فوق تخصص گوش ، او سوابق بیماری های قبلی شما را جویا شده و پس از آن ارزیابی کاملی از شنوایی و اودیالوژی صورت می گیرد.
  • قابل ذکر است درمان اختصاصی به صورت جراحی یا دارو برای این بیمار ی وجود ندارد، اما صدا درمانی که طی یک سال انجام می گیرد باعث افزایش تحمل بیمار در برابر صداها می شود.
  • در این روش درمانی فوق تخصص گوش با یک وسیله شبیه به سمعک یک صدای مداوم و خاص را در گوش بیمار ایجاد می کند.

کاهش شنوایی و وزوز گوش در اثر عدم تحمل صدا :

  • معمولا بیماری هیپرآکوسیس یا عدم تحمل صدا معمولاً با کاهش شنوایی همراه نبوده و شنوایی سنجی این بیماران به صورت طبیعی گزارش می شود.
  • در مواقعی که کاهش شنوایی همراه با کاهش تحمل صدا باشد به آن رکروتمان recruitment گفته می شود.
  • محدوده شنوایی این افراد معمولا باریک می باشد.
  • بیماری وزوز گوش می تواند همراه با بیماری عدم تحمل صدا باشد گاهی این دو باه یکدیگر بروز می کنند و گاهی یکی مقدم بر دیگری می باشد.

دکتر مهدی سلیمان پور

متخصص گوش و حلق و بینی

اتولوژی ، نورواتولوژی

بیماری های گوشجراحی زیبایی گوشجراحی بینی

 

۰۲ آبان

بیماری های گوش

بیماری های گوش

بیماری های گوش : گوش یکی از اعضای مهم و پیچیده در بدن می باشد که علاوه بر شنوایی، گوش مسئولیت برقراری تعادل در بدن را نیز برعهده دارد.

با توجه به اهمیت گوش در اعضای بدن در این مقاله قصد داریم بیماری های گوش را معرفی کنیم.

برای توضیح بیماری های گوش آن را به چند گروه تقسیم می کنیم: وزوز گوش، اوتیت ، سرگیجه، افت شنوایی

وزوز گوش

یکی از بیماری های رایج گوش صدایی شبیه به زنگ در گوش می باشد که به آن وزوز گوش می گویند که ممکن است در یک یا هر دو گوش شنیده شود.

محدوده فرکانس وزوز گوش می تواند از زیر تا بم متغییر باشد.

نوعی از وزوز گوش وجود دارد که به آن وزوز بارز می گویند که بر اثر اختلال در عروق خونی اطراف گوش یا اسپاسم عضله های داخل گوش میانی به وجود می آید.

اوتیت

بیماری اوتیت در اثر عفونت دستگاه مجاری تنفسی فوقانی که خارج از قفسه سینه قرار دارد، بروز می کند.

اوتیت به سه نوع تقسیم می شود:

  • اوتیت سروز: این نوع از اوتیت جمع شدن مایع در گوش میانی با التهاب  و بدون علائم می باشد و معمولا بعد از اوتیت مدیا مشاهده می شود.
  • اوتیت مدیای حاد: نوعی عفونت ویروسی حاد که با عفونت دستگاه مجاری تنفسی فوقانی همراه می باشد.
  • اوتیت مدیای مزمن: این نوع از اوتیت به دلیل عفونت گوش میانی بروز می کند و ممکن است باعث پاره شدن پرده گوش شود.

 

بیماری های گوش

 

سرگیجه

برخی از افراد دچار سرگیجه و عدم تعادل می شوند که این احساس حاصل از مشکلات گوش داخلی می باشد.

سرگیجه به دو صورت: سرگیجه خوش خیم وضعیتی BPPV و بیماری منییر وجود دارد.

سرگیجه خوش خیم وضعیتی در اثر حرکات سر یا تغییر سریع وضعیت بروز می کند و به صورت کوتاه مدت می باشد.

بیماری منییر یکی از بیماری های گوش می باشد که با بالا رفتن مایع درون گوش همراه می باشد و از علل بروز آن می توان به استرس، واکنش خود ایمنی، سوء تغذیه و ضربه اشاره کرد.

عواملی که باعث بروز سرگیجه می شود عبارتند از:

  • در صورتی که گوش داخلی جریان خون کافی دریافت نکند.
  • برخورد ضربه ای که منجر به آسیب رسیدن به گوش داخلی شود.
  • عفونت هایی که می توانند به گوش داخلی و اتصالات آن به مغز حمله کنند.

افت شنوایی

دو نوع افت شنوایی وجود دارد که عبارتند از: افت شنوایی هدایتی و افت شنوایی حسی- عصبی

افت شنوایی هدایتی یا انتقالی هنگامی بروز می کند که به کانال گوش، پرده گوش ، گوش میانی و استخوانچه رکابی آسیب رسیده باشد.

از دلایل بروز افت شنوایی هدایتی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • وجود جرم گوش یا واکس
  • پارگی پرده گوش
  • عفونت گوش میانی
  • خوردگی استخوانچه ها
  • سفت شدگی استخوانچه
  • اتواسکروز

افت شنوایی حسی- عصبی

کاهش شنوایی حسی-عصبی در اثر عوامل شناخته شده و ناشناخته شده به وجود می آید. ناشنوایی بیمار کاملا اتفاقی یا طی چند ساعت اتفاق می افتد.

از دلایل بروز افت شنوایی حسی-عصبی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • بیماری MS
  • استفاده از داروهایی که به شنوایی آسیب می زند.
  • برخورد ضربه به سر
  • عفونت های ویروسی، مننزیت چرکی، بیماری لایم و ایدز، سیفیلس
  • مشکلات عروقی
  • دلایل تومورال مانند: آکوستیک نوروما، مننژیوما و غیره
  • بیماری منییر
  • سارکوئیدوز
  • عوامل ژنیتیکی
  • پیری گوش
  • بیماری های اتواپسون گوش داخلی