۲۸ بهمن

درمان عدم تحمل صدا

درمان عدم تحمل صدا

عدم تحمل صدا از جمله بیماری های گوش است که در اثر مشکلی که در مسیر مرکزی شنوایی رخ می دهد، ایجاد می شود، در این مقاله قصد داریم به درمان عدم تحمل صدا بپردازیم.

افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند، تحمل صداهای نه چندان بلند را ندارند و صداهایی را که باعث آزار دیگر نیست برای آن ها غیر قابل تحمل است.

گاهی شدت این بیماری به قدری افزایش پیدا می کند که فرد نمی تواند فعالیت های روزمره خود را انجام دهد و منزوی و افسرده می شود.

 

درمان-عدم-تحمل-صدا

 

دلایل بروز بیماری عدم تحمل صدا چیست؟

این بیماری شایع نبود و به ندرت در یک نفر از پنجاه هزار نفر رخ می دهد، علت حساس شدن گوش به صدا به شرح ذیل می باشد:

  • برخورد ضربه به سر
  • آسیب سیستم شنوایی بر اثر دارو یا مواد شیمیایی
  • بیماری لایم ، تی- ساکس
  • مشکلات مفصل گیجگاهی و فکی
  • سردردهای میگرنی
  • وابستگی به مصرف داروی دیازپام
  • سندرم خستگی مزمن

نحوه تشخیص و درمان عدم تحمل صدا چگونه می باشد؟

  • کسانی مه مبتلا به بیماری هیپرآکوسیس شده اند بهتر است برای درمان به بهترین متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنند.
  • پس از مراجعه به فوق تخصص گوش ، او سوابق بیماری های قبلی شما را جویا شده و پس از آن ارزیابی کاملی از شنوایی و اودیالوژی صورت می گیرد.
  • قابل ذکر است درمان اختصاصی به صورت جراحی یا دارو برای این بیمار ی وجود ندارد، اما صدا درمانی که طی یک سال انجام می گیرد باعث افزایش تحمل بیمار در برابر صداها می شود.
  • در این روش درمانی فوق تخصص گوش با یک وسیله شبیه به سمعک یک صدای مداوم و خاص را در گوش بیمار ایجاد می کند.

کاهش شنوایی و وزوز گوش در اثر عدم تحمل صدا :

  • معمولا بیماری هیپرآکوسیس یا عدم تحمل صدا معمولاً با کاهش شنوایی همراه نبوده و شنوایی سنجی این بیماران به صورت طبیعی گزارش می شود.
  • در مواقعی که کاهش شنوایی همراه با کاهش تحمل صدا باشد به آن رکروتمان recruitment گفته می شود.
  • محدوده شنوایی این افراد معمولا باریک می باشد.
  • بیماری وزوز گوش می تواند همراه با بیماری عدم تحمل صدا باشد گاهی این دو باه یکدیگر بروز می کنند و گاهی یکی مقدم بر دیگری می باشد.

دکتر مهدی سلیمان پور

متخصص گوش و حلق و بینی

اتولوژی ، نورواتولوژی

بیماری های گوشجراحی زیبایی گوشجراحی بینی

 

۲۵ مهر

بیماری منییر

بیماری منییر

بیماری منییر:  بیماری است که نتیجه اختلال درگوش داخلی می باشد ، اسم دیگر آن هیدروپس آندولنف است. اگرچه هنوزعلت این بیماری ناشناخته مانده ولی احتمالا ناشی از یک اختلال در فشار مایع گوش داخلی است که یکی از متداولترین و مهمترین علت های سرگیجه واقعی در گوش داخلی محسوب می شود. در بیشتر موارد فقط یک گوش و در حدود     ۱۵ درصد هر دو گوش را درگیر می نماید. معمولا شروع بیماری در سنین بین ۲۰ تا ۵۰ است و نسبت رخ دادن آن بین زنان و مردان مساوی است.

علائم بیماری منییر

  • سرگیجه چرخشی ، کاهش شنوایی ، وزوز در گوش و احساس پری در گوش
  • وزوز و احساس پری ( غرشی ، همهمه ، صدای زنگ ) امکان دارد فقط در موقعی که شنوایی تغییر می کند احساس شود و پس از آن از بین برود و یا در طول حملات سرگیجه یا پس از آن رخ بدهد. همچنین امکان دارد دائمی باشد. کاهش شنوایی در مراحل اولیه بیماری مخصوصا در فرکانس های بم دیده می شود. به مرور زمان کاهش شنوایی دائمی شده و در تمام فرکانس ها پیشرفت می کند. صداهای بلند امکان دارد در گوش مبتلا به این نوع بیماری آزاردهنده باشد ولی از بین تمام علائم سرگیجه مشکل اصلی بیمار است که معمولا در پی اختلالات گوش داخلی و یا سیستم عصب مرکزی اتفاق می افتد.

 

بیماری منییر

 

  • معمولا ۲۰ دقیقه تا ۲ ساعت حملات سرگیجه طول می کشد در بعضی بیماران از این حد هم بیشتر است. در این مدت بیمار نمی تواند فعالیت های روزانه خود را انجام دهد.
  • احتمال دارد بیمار بعد از حملات سرگیجه چند ساعت به حالت خواب آلود باشد و همچنین امکان دارد احساس عدم تعادل  چند روز به طول بیانجامد.
  • ممکن است این علائم جزئی و خفیف باشد و یا با حملات سرگیجه شدید مکرر و ناگهانی منجر به ناتوانی در فرد شود.

 

تشخیص بیماری منییر

  • ابتدا از بیمار چگونگی سرگیجه ، مدت زمان و تداوم آن و نیز مدت زمان کاهش شنوائی ، تغییرات آن ، وزوز در یک یا دو گوش ، سابقه بعضی از بیماری ها ، سلامت عمومی  پرسیده می شود.
  • باکامل شدن پیشینه ی بیماری ، تست های تشخیص عملکرد شنوائی و تعادل  ، تست های تشخیصی برای بررسی تعادل  و سایر تست ها انجام می گیرد.
  • آزمایش های سنجش شنوائی معمولا برای آگاهی از کاهش شنوائی حسی در گوش مبتلا به این نوع بیماری است. در بیشتر مواقع توان جدا کردن گفتار در فرد مبتلا کاهش پیدا می کند.

برای کاهش تعداد حملات موارد زیر توصیه می شود:

  • پرهیز از مصرف الکل ، کافئین ، سیگار ،خستگی زیاد و استرس
  • استفاده صحیح مواد غذایی
  • خواب کافی
  • انجام دادن فعالیت های بدنی

زمانیکه با روش های مذکور نتوانستید سرگیجه را کنترل کنید یکی ار روش های جراحی زیر توصیه می گردد:

  • درمان Chemical  labyrinthotomy یا لابیرنتکتومی شیمیایی یک روش مناسب برای کنترل حملات بیمار است.
  • شانت آندولنفاتیک یا روش دکمپرسیون
  • قطع عصب و ستیبولر
  • تخریب لابیرنت و قطع عصب هشت

دکتر مهدی سلیمان پور

متخصص گوش و حلق و بینی

اتولوژی ، نورواتولوژی

بیماری های گوش – جراحی زیبایی گوش – جراحی بینی